ANSIZIN

Ansızın gelen güzelliklere ihtiyacı olur insanın
Koşul gözetmeden ve habersizce olana
Güze değil bahara, güneşe, açan yasemine
Denize ve dağa, kıra ve çayıra
Bu şiirimde ne olur bir kafiye arama.
Yaşamda da inişler çıkışlar bizi bulur adeta
Küçük tesadüflerin kölesi olmuş insanlık adına
Yazıyorum yaşanan ve yaşayamayan şehirlerin ardında
Ölü ruhların gölgesinde ölü bedenlere
Sahipsiz insanlığa
Ayazda üşüyen bir yağmur damlasına

Kızıyorum sonra kışa,
Aramıza duvar ören bunca soğuğa
Ansızın gelen güneşe ihtiyacı olur insanın
Bahara, yaza
Meyve veren ağaca ve yeşillenen toprağa
Ansızın gelmek gerekir bazen
Yaprak gibi süzülerek
Ve ben buraya aitim diyerek
Diyebilerek…