Ankara’yla Bozuşuruz

0
89

Ankara'yla Bozuşuruz

Aylar öncesinden kalma bir şarkı penceremdeki ışığı anımsattı. Bir şarkının gövdesinde kıyılara uzanıp durdum seyre. Tam da o vakitlerde zamanında ettiğim vaveylar ve kavgalar, sorguladığım hadiseler anlamsız bir boşlukta kaybolmak için tutuştular. Alevler aldı yakılan içi anı dolu defter gibi. Küllerini ben süpürdüm. Yağmur yağdırdım duvarlarına. Bugün ben içimdeki hırsın kurbanı olmadığım birine dönüştüm.

Bir şarkının eteklerinde kısaslarımı sürdürdüm. Şartlar eşitlensin diye tanımadığım sokaklara, girmediğim evlere, manidar seslere hakim oldum. Olmadığım biri gibi yürüdüm Ankara’da bugün ben. Aynada başkası yansıdı. İçindeki öfke sarsılmış ve büyük bir sessizlik kaplamıştı etrafını. Ben bu sabah Ankara’ya dargın uyandım. Başka bir şehri tanımak için yol aldım. Bozuştum kinimle. Şartlar eşitlendiğinde, kafamdaki o baloncukları bir bir patlattım. Hissizlik içinde kanlar akıttım. Savaş meydanına döndü tinsel düşünceler. Karambolindeydim etrafım eşkiyalarla çevrilmiş. Sararan resimleri bir bir parçaladım. Ankara’nın tozlu kokusunu ciğerlerimden attım. Artık güvensiz ve isteksiz baharlarım, çalgısız düğünlerim vardı. Hiç olmadığım birisine dönüşürken, bu sabah başka bir şehirde uyandım. Ankara’ya dargın kalktım.

 

 

 

Ankara'yla Bozuşuruz


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.