AHMAK ADAM

Ahmak adam sallandırıyor dalları
Yapraklar dökülüyor gün batımı
Sararmışlar zaten bırakmışlar gövdesinde yaşam bulan ağaçları
Ahmak adam ağlıyor yaşam bahtiyarı

Sabah olur uyanmaz günaşırı
Yaşar durur hissetmez akşamı
Robotlaşmış insanlığın bir kuklası

Geçiyorsa tufanı şu sarı günde ahmak adamın
Zoru ne karla ne kışla
Kışlada ağlar ancak gün batımı
Gül besler bahçesinde
Güller güler adam ağlar o vakitlerde
Hüzünle beslenir belli etmez sevdayı