2. Bölüm

0
113

Başrol

Tek tek yazmaya başladı. Adını, nerede yaşadığını, sevdiği şeyleri, sevmediği şeyleri… Bunlar çocukluğundaki hatıra defterlerini anımsattı. Bir anlık da olsa gülmeye başladı. Sahi ne yapıyordu? Yarın olduğunda nasılsa her şey eski sıradanlığına dönecekti. Önemli olan şu anda sadece kendisiydi. İlk defa kendini önemsiyordu. Çevresinden işittiği sözler yerine parçalanmış ruhunu toplamaya çalışıyordu. Hiç bir zaman başrol olmamıştı. Hep birisinin arkadaşı, eşi, annesi, dostu vs. Ama hiç ismiyle var olmamıştı. Hissettiği tam olarak da buydu. Kendisine göre hayatı nasıl konumlandırmıştı? Tekrar gülmeye başladı. Kahkahaları kurumuş göz yaşlarına karışıyordu. Bu ikilemden bir türlü çıkamıyordu. Durdu. Etrafına baktı. Kendisine baktı. Ve değişmeye karar verdi. İkinci sınıf muamelesini ilk önce kendisi yapmayacaktı. Yaşamak istediklerini düşündü. Sadece insan olmaktı.
Mesela kendinden nefret etmeyi bırakacaktı. Sevdikleri arasına bir demet fikirlerini ve kararlarını derleyecekti. İnsanca yaşamak için insan olmayı seçecekti. Az önceki aklından geçenleri çocukça olduğu bir yandan da hala canını yaktığını hissetti. Bir an önce karamsarlık çukurundan çıkmalıydı. Evet! Bunu yapacaktı. Bir daha oraya saplanıp kalmayacaktı.

2. Bölüm


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.