SÜMBÜLLER DE ACI KOKAR

0
61

Kimselere bıraktım masum yıllığımı,

Ve pare pare yaş bıraktı.

Bedenim ucuz met cezirlere kapalı,

Ve ruhum tuzlu sularda yamalı.

Bir “ah” çektim,

Bin “ah” oldu yankılar!

Huzurum;

Bu kadar mı ince boynun,

Yamacından ırmaklar topladığım dağlara?

Eteğine sümbüller, gelincikler döktürdüm,

Affı da bolca olsun bağırmalarımın.

Bir derde düşmüş yolum.

Yollar ki; bana karşı olmuş boğum boğum!

Ayaklarım;

Bu kadar mı dermansız kaldınız,

Sevdasından buseler çaldığım aşktan?

Zira örtün üstümü benim.

Dağlar çığlık çığlığa yükseliyor,

Sümbüller kurumuş,

Gelincikler yapraklarını infaz etmiş,

Teker teker…

Zira atın beni bu dağlardan .

Aşkım müphem olmuş,

Kurumuş,

Solmuş.

Zira bir kefen giydirin bana.

Dağlarımın yamaçlarına gömün,

Sümbül koksun ölüm,

Çünkü ben aşk ateşine düşmüşüm,

Sevdadan ölmüşüm…

PAYLAŞ
Önceki İçerikİNCİNEN YARADA SÖZÜMSÜN
Sonraki İçerikSANA YAZIYORUM

1999 yılında doğmuşum, yani öyle diyorlar. Kalemimin kağıda yemini küçük yaşlarımda başladı. Onları seviyorum çünkü hayatımı yargılamadan bana itaat ediyorlar. Yaşadıkça yazmayı eğitiyorum. Ve sadece yaşıyorum, yazıyorum.

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here