Sevdamın Adamına…

2
80
Tanımadan özlüyorum seni… gözlerinin rengini bile bilmeden. Nelerden hoşlandığını bilmiyorum mesela ama seni hiç görmeden bu kadar çok şeyi hissedebilmem seni mutlu edecektir. Yani beni mutlu ederdi… Belki de sen de beni merak ediyorsundur, senin de bana sürprizlerin vardır. İlle böyle paragraflarının olmasına gerek yok tabi beni merak edip aklına getirmen bile yeter aslında…
İçim içime sığmıyor bazen, öyle derinden hissediyorum ki sana olan sevgimi; kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyor. Sahi sen de merak ettin mi hiç kiminle evleneceğini? Kaçtı mı uykuların?
Biliyor musun filmler sürekli yüzüme vuruyor yokluğunu. Aklıma getirmemeye çalışsam da başaramıyorum. Bilmediğim tanımadığım birini özlemek… Bilmiyorum çok garip değil mi. Bir çeşit hastalık mı yoksa gayet sıradan bir merak m?
Uzun zamandır seni anlatmak istiyordum satırlarımda, o gün bugünmüş. İyi hoş düşünürken kolaydı, ya yazıya dökmesi(!) Gerçekten çok zor. Hislerimi yazmak veya başka bir konuda fikrini yazmaktan çok daha farklı. Açık konuşmak gerekirse bazen kurduğum bağlantılara yetişemiyorum. O yüzden aklımdan geçenleri yazarken gerçekten zorlanıyorum.
Çok şey yaşadım iyi-kötü. Eksikliğini hissettiğim zaman hep beni yaşadığım her şeyden üzüntümden kederimden uzaklaştıran hep yanımda olan bana asla kıyamayan bir adammışsın gibi hissediyorum. İleride seninle karşılaştığımda eminim bu harflerin hepsi gözümün önünden hızla geçecek.
Daha önce karşılaştık mı acaba, yan yana geçip birbirimizi görmediğimiz oldu mu, başka bir şehirden mi getirecek seni bana kader yoksa başka bir ülkeden mi… Ya da acaba getirecek mi? Ya evleneceğim biri yoksa(!) Ya yoksan adam! onca his, onca kalp atışım boşa mı gidecek? Gözlediğim yollar sadece birer zaman kaybı mı olacak benim için? Şuralardan çıkıp hayır demeni öyle çok isterdim ki. Tabii ki bu mümkün değil…
Yüreğim ağrıyor zaman zaman, aldığım en derin nefes bile yetmez oluyor ciğerlerime, gözlerim bulanıklaşıyor ve yağmur başlıyor akabinde. Kirpiklerim tutuyor önce damlaları teselli edercesine ama bilmiyor, yağmur suyu yürekten akıyor… Tutamayıp bırakıyor ve sağanak alıyor yerini zamanla…
Gelmezsen ne olur bilmem… Gelsen çok güzel olabilir bilirim… Sen anlatırsın ben dinlerim, ağlarsın ağlarım, gülersin gülerim paylaşırım her şeyini sen yeter ki gel de yorgun gönlüme güç ver. Çünkü artık çok yoruldum, tükendim…
Şarkılar söyleyelim birlikte avaz avaz. Acaba sesin güzel mi? Değilse de önemi yok bendensin. Kalp atışın ninnim olsa onunla uyuyup onunla uyansam. Saatimde sana kaç var acaba?
Kitap sever misin acaba, namaz kılar mısın? Gıdıklanır mısın ki 😀 Merak ettiğim çok şey var adam… ‘Gelecek’sen de gel  artık da iki lafın belini kıralım…
PAYLAŞ
Önceki İçerikRESMİN ARKA YÜZÜ
Sonraki İçerik

Benim dostum kalemim. Savaşım da barışım da onunla, kılıç yerine kalemini kullananlardanım kan değil mürekkep akıtırım…

2 YORUMLAR

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here