Sabırla Çabala

0
1099

Bir şiir öncesi telaşında, biraz yalnız biraz kırgın

Sahiplenebildiğimiz ne varsa, biraz hüzünlü biraz fırtınalı

Geceyi geçen saatlerine bir inanmışın haykırışları karışırken

Ağaçların fısıltısı kulaklarına yapışır ve kitlenir bütün dikkatin o an’a

Açılan perdeler, bir bitişin gölgesi, bir sebebin başlangıcına dönüştüğünde

Umut etmenin en iyi arkadaşın olduğunu anlarsın.

Sahiciliğin kararlılığında acı çekmenin seni olgunlaştırdığı,

Kıyılarına vurmuş gözyaşlarınla arındığın, günlerce çabalarınla ördüğün sabrınla

Nihayetinde selviler uzanacaktır yemyeşil bahçende.

Gizlemeyi öğrenip gizleyemediğinde derdini, tek yapman gerekenin

Yağmura kendini bırakmak olduğunu, şemsiyen varken şemsiyeni açmadığında anlarsın.

Ve huzur…

Bir büyülenmiş ruhun en derinlerinden, yüzeyine ulaşan sonsuzluğun temsili anahtarı!

Ey gönül! Ses etme!

Her sıkıntının ardından yeniden güneş doğacaktır unutma!

Aydınlığın değerini, karanlıktan,

İyiliğin değerini, kötü olandan öğren!

Sabret ki çabaların seninle olsun…

 

 

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.