Mavi Göklerin Siyah Mırıltısı

0
86

14099837_180204862388530_1581104440_nSaat gecenin bir ucuna saklanmış sanki bulamıyorum . Zaman nasıl bir hırsız olduğunu öğretiyor zamanla . Ayık kalamıyorum, sarhoşta olamıyorum, öyle arada . Hırçınlaşıyorum bastığım toprağa , içtiğim suya . Zımbalıyorum tenime sensizliği , susuyorum . Yaşlanmış bir kanepe sanki avuç içlerimi soğuk bırakan, huzur . Sahi koklayabilir mi insan özlemi? Sen kokar gibi . Örmeliyim saçlarımı ,belki mavi bir bisiklete binip göçmeliyim kendimden . Dedim ya benim tek kavgam kendimle , bu yüzdendir beyaza öfkem. Yanık buğdayların çıplak ayaklı çocuklarla arkadaşlık ettiği bir yer… olmasın mavi gökler , denizler umuda o kadar kapatayım kapımı . Papatyalar okşasın parmak uçlarımı şevkata doysun tüm ben . Derin bir nefes alıp açınca gözlerimi değistirmesin sahneyi evren. Sahip çıkmak zorunda kalmıyayım kırmızı balonuma , hayallerime . Gece çökmesin yüreğime . Yine de en çok siyahı seveyim .

PAYLAŞ
Önceki İçerikTABLO
Sonraki İçerikSarmaşıktaki Renkler
Sokak Dergisinden ayrılan yazarların daha önce yazdıkları Sokak Panosunda toplanır...

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here