Kaybolmak istiyorum

2
1034

Kayboldum iki şehrin arasında. Bulamıyorum kendimi. Vücudum ve ruhum ayrıldılar, kalbim ve aklım da öyle. Dipsiz kuyulardayım, nereden geldiğimi, nereye gideceğimi bilemiyorum. Etrafım cok kalabalık, ama aslında bomboş. Yanındayım diyorlar ama kimse yok. Yardım eli bekliyorum. Beni bu derinlikten kurtaracak bir yardım eli. Umut var mi sahiden? Ben hepsini kaybettim, birer birer gittiler birdaha hiç dönmemek üzere. Buradayım, olmak istemediğim yerde. Uzaktayım, olmak istediğim yerden. Benliğimi yitiriyorum, yiyip bitiriyorum kendimi. Eksiğim burada, ya da fazlayım. Bilemiyorum. Ama alışamıyorum. Nefes alamıyorum, boğuyor buralar. O duymak istediğim kokuyu alamıyorum . Özlem kokuyor, hasret kokuyor, ama sıla kokmuyor. Yola çıkmak istiyorum, ama beni bir türlü bırakmak bilmeyen sebepler var. Korkuyorum geç kalmaktan, yetişememekten. Ya ulaşamazsam? Buralar bana çok bol geliyor, ya da çok dar. Bilemiyorum. Bırakın artık peşimi de gideyim çok geç olmadan. Çekmeyin kollarımdan, zorla tutmayın beni. Her gün öldürüyorsunuz beni. Gücüm tükenmek üzere, yoruluyorum. Bırakın. Bırakın da gideyim. Dipsiz yollara düşeyim. Kaybolayım. Uçayım. Özgür olayım.

PAYLAŞ
Önceki İçerikŞİŞELERİN DİBİNDE AŞK
Sonraki İçerikYa benimsin ya benim
Fransa’da doğup büyüyen, 19 yaşında olan, 1.sınıf hukuk öğrencisiyim. Elimden geldiğince insan olmaya ve insan kalmaya gayret ediyorum. Bir gün göçüp gideceğim elbet, ama fikirlerimin, düşüncelerimin, ruhumun ve benliğimin izleri kalsın istiyorum. Bu sebeple, ruhumu ortaya koyup en süslü kelimelerle içimden geçenleri yazıyorum.

2 YORUMLAR

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here