Kardelen

2
210

Gecenin demli çay kıvamında “kardelen” yetiştirdiğimi iliklerime kadar hissettim. Aynıydık biz… Küçük bir çocuk olduk önceleri, benim kadar sevildin mi bilemem ama senin kadar becerikli olamadım ben hiç. Ellerim üşümekten titrerken okula gelip kalem tutmadım mesela. Soğuktan dudaklarım renk değiştirmemiştir belki de hiç. Eskim olmuştur ama seninkiler kadar eski olup güzel duranı görmedim ben hiç.

Aynı dönemin çocukları olamadık sevgili kardelen’im. Sonuçta bi yerde buldum ve yakaladım seni. Bu kez öğretmenin olarak tuttum elini. Ne gökkuşağı gibi bir duygu bilsen… Belki bilirsin bundan yıllar yılar sonra. İçinde her rengi barındıran günlerimsin bana, bende sana.

Ne demişlerdi; “Ne senden fazlayım ne senden az. Aynı macerada, ayrı biraz.Gözle biçim biçim. Kalple anlar içim. Ayrı gayrı olmaz. Sen yoksan ben hiçim.”

 

 

 

PAYLAŞ
Önceki İçerikAyakta Kalabilmek
Sonraki İçerikTarih
Çocukların oyun arkadaşı, boya kalemlerinin renkleri, oyun hamurlarının yumuşaklığı, boyama kitaplarının en güzel sayfası , resim defterlerinin taze kokusu olma yolunda çalışan öğretmen ... biraz da kalbine ve en çok da dünyayı değiştirmek için kendine yazan çizen 93 doğumlu minik Nisa ...

2 YORUMLAR

  1. BOŞUNA DEMEMİŞLER ÖĞRETMENLER CEMREDİR ÖĞRENCİLERİN GÜLÜŞÜNE DÜŞEN …O KADAR GÜZEL YAZILMIŞ Kİ BEN BİLE DUYGULANDIM… BİR ÖĞRETMENİ TAMAMLAYANDA KARDELENİDİR …BAŞKA KARDELENLERİ YETİŞTİRMENİZ DİLEĞİYLE…

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here