Gün geçiyor ömrüm tutunamadan zamana.
Ne vakit dursa yağmur o vakit ıslanırım iliklerimden.   
Gün ağırıyor, saçlarıma aklar konmaya başlamamışken.
Yorgun dönüyor bahçelerden hayallerim,
Gökyüzü karanlığa çekilirken kayıyor yıldızlar,
Umutları peşinde götürüyor.
Gün  pencerelerini açıyor sonuna kadar.
Perdeler uçuşuyor  rüzgara karşı direnmekte,
Ne ömür vaktinde geliyor kapıma,
Ne de vakit istediklerimi getiriyor bana.
Uzaklara hitaben bakıyor artık gözlerim.
Ayrılıklar gün arkalarına sığınmış,
Yada pusuda bekliyor ağlarken yalnızlık.
Ve bu saatlerde, rüyalardan çok gelecek beliriyor göz kapaklarım ardında.
Yaz gecesi serinliğinde tat bırakıyor boğazımda,
Öyle sıcak öyle kavruk öylece buhranlı…
Kalkıp geceye selam ediyorum  yataktan,
Sende var ol ayrılıklar.