Kaçınılmaz Yalnızlık

0
112

İçime bastıramıyorum. Yapamıyorum. İçimde tutamıyorum düşüncelerimi. Çığlık atıyorlar. Ruhumu deşiyorlar. Sorular. O kadar çok soru var ki cevaplanmayı bekleyen. Sorular. Her yerden geliyorlar. Gözyaşlarını kapıp geliyorlar. Korkuları kapıp geliyorlar. Ölümü kabullenmiş bir ruh gibi tutunmaya çalışıyorum; tutunamıyorum. Gülüşüne tutunmak istiyorum; yapamıyorum. Gülüşünü siliyorsun. Işıklar sönüyor. Güneş ve Ay çekip gidiyor. Yıldızlar bulutların arkasına sığınıyor. Yağmur başlıyor, şimşek çakıyor. Hepsi kafamda. Hepsi kafamda oluyor. Ben neye sığınayım? Sığınamıyorum. Çok uzaksın. Hissedemiyorum. Hissetmek istiyorum. Sana sığınayım o halde? Hayır. Göğsünü esirgiyorsun. Saçlarını geriye atıyorsun. Yalnız kalıyorum. Yalnız hissediyorum. Sigara. Sigaranın kutularına, içtiğiniz an ölürsünüz, yazacakları günü bekliyorum. İçtiğim an öleyim, ne olur. Bir şeyler içiyorum, adını ben bile bilmiyorum, kalpten de gitmiyorum. Anlamıyorum da; kalbim atmadan yaşıyorum. Nefes almakta zorluk çekmek istiyorum, nefes alamayayım istiyorum ama ne kadar acıtsa da nefes alıyorum. Yine de alıyorum. Yağmurlarımda üşüyorum. Ölümle barışığım. Azrail’le arkadaş olmak için hazırım, neden gelmiyor? Sevgi yok. Aşk yok. Hayır. İnanç kırık, umut kaçık, her yer dağınık. Daha fazla, daha fazla dağılmalı. Daha fazla dağılmalıyım. İçimdeki karanlığı uzaklaştırmalıyım. Hayır! Hayır, uzaklaştıramam! Ne diyorsun sen çılgın, çıkar içindeki karanlığı, boğuyor seni. Boğsun, bırak boğsun, başkaları bu karanlığa dayanamaz. Sen dayanıyorsun ama; belki onlar da dayanabilir, belki birlikte daha dayanılır olur. Hayır olmaz. Olamaz. Bu karanlık beni büsbütün ele geçirmiş, gölgem bile daha aydın ruhumdan. Böylece kıvranmanı, ölmeni seyredemem… Seyretme zaten, sen de git, kendimle kalırım. Kendinlesin zaten, benlesin. İstemiyorum. Seni de istemiyorum, kimseyi de istemiyorum, yalnızlık kaçınılmaz sonum. Böyle olmak zorunda değil… Zorunda, sen umut eden son maskemsin, atacağım seni de en sonunda. Ne olur… atma beni de, bensiz hiçbir şeyin kalmayacak, hiçbir amacın, sevgin, kişiliğin; her şey yok olacak. Yok zaten. Her şey yok. Hiçbir şey yok. Yokluktan öteye gidemedim asla. Sen de kafamı karıştırıp durma. Bırak beni karanlığımla baş başa, git artık, istemiyorum, istemiyorum işte. Gidiyorum. Git. Şimdi kendimle kaldım. Şimdi korkularımı bir güzel dinleyip, onlara boyun eğebilirim. Artık sorgulamaktan çıldırmama gerek yok, çünkü sorgulamak için nedenim, ümidim yok. Hiçbir şeye tutunmama filan da gerek yok çünkü tutunmak için insan deli olmalı, çıldırmış olmalı; ben hala akıllıyım, düşünebiliyorum içli dışlı, mantığım eriyor hala, ben tutunamam bu hayata; gitmeli, gitmeli bir an önce, bir an önce gitmeli buradan, buralardan, tutunamamak üzere: tutunamamak, evet, sana bile, hiç kimseye, hiçbir şeye, hiçbir inanca, hiçbir umuda, tutunamamak, gidiyorum.

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here