İçimdeki Ben

0
147

Acıyla uyuşuyormuş insan…Acıya da alıştırıyormuş bazıları…

Gidenin ardından tutulan yas olmuyormuş bazen.

Giden iyi olan ne varsa götürüyormuş çoğu zaman…Ve iyilerin de olduğuna dair inancın kalmıyormuş dünyada..

Sevmek olmuyormuş sonrası aldanış,belki arayış kimine göre ve sadece tek bir kapı açık kalıyormuş gidene ve sana…

Gitmek ve gidebilmek adına…

Herkes yakın kalıyormuş sana onun dışında!

Herkes gibi değil herkesten farklı oluyormuş her zaman!

Bedel ödettiği için sana ve senin payına düştüğü için bedel ödemek affedemiyormuşsun tam anlamıyla..

Ama sorarım sana;Bu onun ne kadar umrunda?

Önceki İçerikKALBİN YAŞAMININ AYNASIDIR
Sonraki İçerikYazmak…
27 yaşındayım. İstanbul’da yaşıyorum. Dumlupınar Üniversitesi Sosyoloji Bölümü mezunuyum. 3 yıldır da bir fabrikanın Personel Memuruyum. Aslında edebiyat benim en sevdiğim şey olmasının dışında kendimi geliştrmek istediğim, kabuğumu kırmak istediğim bir mecra. Önceden hep okuyandım. Ayıptır söylemesi iyi de okurum. Ama artık yazan olmak istedim. Benim yolculuğumda yanı başımdaki koltukta bana eşlik etmek isterseniz beklerim efendim.

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here