Elveda sevgilim

0
221

Bu tren son kez kalkıyor acılara,
Acımasızca.
Bir yudum suya muhtaç olup çöllerin divanesi,
Bir lokmaya muhtaç olan tok evin aç kedisi.
Kuşlar konmuyor dallarıma,
Martılar uçmuyor iki mavi arasında.
Şişelere hapsetsem kokunu…
Yine de esiriyim boynunun.
Ayaklarım tutmuyor ve parçalanıyor ellerim
Yüzümdeki her çizgi senin eserin,
Ümitvarım döneceğine dair,
Dönmezsende bir sigara kadardır kederim
Senin uğruna,sensiz kederlendim
Seni uğurlayıp senin uğruna bittim
Elveda sevgilim tıpkı bir şiir gibi bende bittim

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here