Boşluk

0
170

 

Kadının ayak bileğindeki halhalın boncuğuna gözleri takılmış sakallarını sıvazlıyordu adam. Odadaki ölüm sessizliğini bozan kelimeler döküldü bir anda dilinden.”Senin gibi bir kadın benim gibi bir adamın neyini sever?” dedi.

Defalarca kulağında çınlayan bu cümleden sonra kafasını kaldırıp adamın gözlerinin içindeki derinliğe dikti gözlerini. İki kelime sonrasını tahmin edemediği kelimeler dökülmeye başladı dilinden…

“Yeter artık sus! ” deyip devam etti kadın. Yıllarca aşkın nasıl bir şey olduğunu arayıp durdum yanlış insanlarda. Kaşına, gözüne vurulduğum hatta yanlarında sohbetlerini de sevdiğim adamlar oldu evet. Her şey bu kadar tam görünürken ben yine de eksiktim. Bu yaşa kadar kimsenin yanında kendimi tam hissedemedim. Yeri geldi kendimi kandırmak için çok çaba harcadım ama olmadı, beceremedim. En küçük boşlukta arkama bakmadan kaçıp gittim her defasında. Neden böyle oluyor diye düşünerek tüketirken gecelerimi anladım ki içimde bir boşluk vardı ve o boşluğu kimse dolduramıyordu. Hani soruyorsun ya şimdi bana sen bu adamın neyini seviyorsun diye? Aynaya baktığında senin gördüğünden çok daha fazlasını gördüğüm için seviyorum bu adamı. Gözlerinin içindeki derinlikte buluyorum yuvamı… Ve sen benim yıllardır dolduramadığım o boşluğu tıka basa dolduran adamsın. Aramızda kilometrelerce mesafe olduğunda bile tamım ben şimdi.

 

Bu kelimeleri adamın gözlerinin içinde ki o derinlikte kaybolmuşken söyledi kadın. Cümleleri tükendiğinde ise sustu. Gözünden akan bir damla yaşla kapıya doğru yöneldiğinde belinden tutup kendine doğru çekti adam kadını. Eğilip göz yaşından öpüp, kulağına fısıldadı cümleleri…

 

“Gitme, hep kal gözlerimdeki derinlikte benim pamuk kadınım… Sen orada kurarken yuvamızı bende gözlerinde aydınlatayım zifiri karanlığımı…”

 

 

PAYLAŞ
Önceki İçerikDosta
Sonraki İçerikBitiş
Yirmi altı yaşında olup içinde on altı yaşında olan kız çocuğunu hiç büyütemeyen bir kadınım… Yazmak benim için bir eylem değil, kendime kurduğum özgür dünyam… Orada kimse yok beni kısıtlayan, engelleyen… Herkesten kaçıp sığındığım, soluklandığım yer… Yazdıkça özgürleşen, yazdıkça huzura eren gelgitli bir denizim ben…

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here