BİR YALNIZLIK

0
215

Kalabalığın ortasında bir kadın

Islak kirpiklerinin arasından

Etrafa bakıyor

Üşümüş elleriyle silip atıyor

Yanağına süzülen hüznü

Aşina olduğu sokaklardan

İlk kez geçiyormuş gibi ürkek

Korkuyor ilerlemekten

İnsanlardan ve seslerden

Kadının içinde kocaman bir boşluk

Adımlarıyla yalnızlık saçıyor

Tüm uğultuları bastıran

Bir şarkı mırıldanıyor

Nağmeler

Dertli söylenmekten yorulmuş

Bir bir unutuluyor

Hüznün başrolünde bir adam

Varlığıyla değil

Yokluğu ile korkutuyor kadını

Ne bir koku bırakmış geride

Ne de bir iz

Çarptığı omuzlar

Pusulası olmuş kadının

Yolun sonuna gelmiş

Yalnız ve yorgun

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.