Ben

0
660

Her batan güneşimin ardından ,

Yeniden doğan sen.

Her gidişinin efkarından ,

Dumanı tüten ben.

Yalanının güzelliğine ,

Vurulmuşum ben.

Sahteliğin gerçekliğine ,

Tutunmuşum ben.

Bir özüre bin anı sığdırmışken ;

Ardımı dönüp giderken vurulmuşum ben.

Çaresiz ve viran kayıp giderken…

Bir umut rüzgarına kuş olmuşum ben.

Dolunayın güzelliğini görmezden gelip ,

Yıldızların büyüsüne tutulmuşum ben.

Yâr diye yârime koşup giderken ;

Dipsiz bir uçurumdan çakılmışım ben.

Gözleri görmeyen küçük bir kıza ,

Gökkuşağının renklerini anlatmışım ben…

Son deminde baharın çiçeklerini ,

Koparıp da başına taç etmişim ben.

Gökyüzünde bulutların şekillerini ;

Aşk diye sana benzetmişim ben.

Denizin o sonsuz resmini ,

Gözlerinde kayboluşuma benzetmişim ben.

Gözlerimden düşürdüğün her yaşı  ;

Toprağı yağmuruna kavuşturmuşum ben…

Penceremin önünde duran çiçeği ,

Sen diye aşk diye sarılmışım ben…

Yorgun adımlarla eve dönerken ,

O sessizliğin huzurunu sen bilmişim ben.

Söylediğim tüm şarkıların nakaratına ;

Meşk diye senin adını bağlamışım ben.

Göklerde bir kanadı kırık narin kuşum ,

Irkilme korkma diye saklanmışım ben.

Yavaş yavaş yaklaşıp tam tutacakken ;

Yine eli boş yine yarım kalmışım ben.

Güzel olan her şeyi sana bağlamışım ben.

Aşk dolu sözleri sana yazmışım ben ,

Bir gün yine ardını dönüp gidersen ;

Sen diye sen diye kahrolurum ben…

 

 

 

 

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here