Artık –Mezar-

0
75

Beni özlüyor musun diye merak etmiyorum artık,

Sende düşündüğüm kadar değerli olmadığımı anlayalı….

Sendeki beni sorgulamıyorum artık,

Bu halimizin aksi halinde olmaz mıydık zaten,

Sorgulamaya gerek olsa?

 

Seni özleyip özlemediğimi de sormuyorum kendime artık,

Bilmiyorum bunun cevabını çünkü!

Tek bildiğim; alışmış olmak…

Belki de kucağıma anıları bırakıp gittiğinde elimde başka seçenek bırakmamandan dolayı…

Alışmıştım evet…

En çok alışmaktan korkmama rağmen,

Nefret etmeme rağmen alışmaktan,

Kabullenmiştim,

Ve alışmıştım olmayışına,

Yokluğuna,

Gidişine,

Bir kucak dolusu anılarla baş başa bırakıldığım o karanlık vakitlerde…

 

Alışmak zorunda kalmak en lanet his kanımca,

Daha laneti ise alıştırılmak zorunda kalmak…

Başka seçeneğin yok,

Tüm çıkışlar kapalı!

Önce çok özlüyorsun,

Sonra çok,

Yine,

Yine,

Çok,

Çok,

Çok…

Sonra özlüyorsun sadece,

Bir süre hiçbir şey yapmadan.

Sonra yavaş yavaş azalıyor o özlemenin kalbine yaşattığı şiddet,

Ve sonra,

Daha sonra

Hiçbir şey hissetmemeye başlıyorsun…

Özlüyor musun bilmiyorsun,

Unutmuş musun bilmiyorsun…

Hissizliğin bile sancısı varmış,

Onu hissediyorsun çok az zamanlarda,

Bilemediğin, çözemediğin duygusallığında…

 

En sonunda hissiz bir kalple baş başa kalmak için,

Yol veriyorsun anılara…

Vazgeçilebilirdi onlardan,

O da çoktan vazgeçmemiş miydi zaten?

O yapabildiyse bende yaparım,

Mühimi yokmuş o kadar da deyip,

Bazen denizin en dibine bırakıp,

Bazense gökyüzüne salıyorsun anılarını…

Bazen bir rüzgârla savuşturup,

Bazense güneşte yakıyorsun…

Ama en sonunda kurtuluyorsun,

Özlüyor mu diye merak etmekten,

Onda ki seni sorgulamaktan,

En güzel anıları aklından çıkartamayıp da

Kalbini yangın yerine çevirenden…

Kurtuluyorsun işte hepsinden,

Eline tek kalansa;

Hislerini gömdüğün kalbinin kuytusunda hissiz bir mezar…

PAYLAŞ
Önceki İçerikVeda
Sonraki İçerikMor Papatyalar

Yirmi altı yaşında olup içinde on altı yaşında olan kız çocuğunu hiç büyütemeyen bir kadınım… Yazmak benim için bir eylem değil, kendime kurduğum özgür dünyam… Orada kimse yok beni kısıtlayan, engelleyen… Herkesten kaçıp sığındığım, soluklandığım yer… Yazdıkça özgürleşen, yazdıkça huzura eren gelgitli bir denizim ben…

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here